ارتودنسی یکی از شاخههای دندانپزشکی است که با هدف اصلاح نامرتبی دندانها و بهبود نحوه قرار گرفتن دندانهای فک بالا و پایین انجام میشود. این درمان میتواند علاوه بر بهبود ظاهر لبخند، به بهتر شدن عملکرد جویدن، گفتار و رعایت بهداشت دهان و دندان نیز کمک کند.
درمان ارتودنسی با استفاده از وسایل و دستگاههای مخصوص، فشار کنترلشدهای به دندانها وارد میکند تا بهتدریج در موقعیت مناسب قرار بگیرند.
ارتودنسی میتواند برای مشکلاتی مانند نامرتبی و شلوغی دندانها، فاصله بین دندانها و برخی مشکلات مربوط به نحوه قرار گرفتن دندانهای فک بالا و پایین مورد استفاده قرار گیرد.
نوع درمان و دستگاه مناسب برای هر فرد، با توجه به وضعیت دندانها، فک و شرایط دهان تعیین میشود.
ارتودنسی میتواند در اصلاح بسیاری از مشکلات مربوط به قرارگیری دندانها و فکها نقش داشته باشد، از جمله:
هدف درمان فقط صاف کردن دندانها نیست؛ بلکه ایجاد یک وضعیت مناسبتر برای عملکرد و سلامت دهان و دندان نیز اهمیت دارد.
با توجه به شرایط هر فرد، روشهای مختلفی برای درمان ارتودنسی وجود دارد.
در این روش براکتها روی دندانها قرار میگیرند و با استفاده از سیم و اجزای مخصوص، دندانها بهتدریج به موقعیت مناسب هدایت میشوند.
براکتهای فلزی از رایجترین انواع ارتودنسی ثابت هستند. در برخی شرایط، میتوان از براکتهای سرامیکی یا روشهای دیگر نیز استفاده کرد.
در این روش از مجموعهای از پلاکهای شفاف و متحرک برای حرکت تدریجی دندانها استفاده میشود.
پلاکها برای غذا خوردن و رعایت بهداشت دهان قابل خارج کردن هستند، اما باید طبق دستور دندانپزشک و برای مدت زمان مشخصی در طول روز استفاده شوند.
در برخی بیماران، بسته به سن و نوع مشکل، ممکن است استفاده از دستگاههای متحرک یا سایر وسایل ارتودنسی در بخشی از درمان توصیه شود.
انتخاب روش مناسب به شرایط دندانها، فک و طرح درمان هر فرد بستگی دارد.
ارتودنسی تنها برای زیباتر شدن لبخند انجام نمیشود و میتواند مزایای عملکردی و بهداشتی نیز داشته باشد.
مرتبتر شدن دندانها و بهبود ظاهر لبخند
کمک به بهتر شدن نحوه جویدن
کمک به بهبود برخی مشکلات گفتاری
آسانتر شدن تمیز کردن دندانها در صورت اصلاح نامرتبی
کمک به کاهش برخی مشکلات ناشی از قرارگیری نامناسب دندانها
ایجاد وضعیت مناسبتر برای سلامت و عملکرد دهان و دندان
در ابتدا وضعیت دندانها، فکها و نحوه قرارگیری دندانها بررسی میشود. ممکن است برای بررسی دقیقتر از عکسهای رادیوگرافی، تصاویر دندانها و سایر بررسیهای مورد نیاز استفاده شود.
پس از بررسی، دندانپزشک درباره وضعیت موجود و گزینههای درمانی مناسب توضیح میدهد.
با توجه به شرایط هر فرد، نوع دستگاه، روش درمان و مدت تقریبی آن مشخص میشود.
طرح درمان برای همه افراد یکسان نیست و ممکن است بر اساس سن، وضعیت دندانها، فک و میزان نامرتبی متفاوت باشد.
پس از شروع درمان، دندانها بهتدریج و با اعمال نیروهای کنترلشده حرکت میکنند.
در طول درمان، مراجعههای دورهای برای بررسی روند حرکت دندانها و تنظیم دستگاه انجام میشود.
پس از رسیدن دندانها به موقعیت مناسب، مرحله فعال درمان به پایان میرسد.
برای کمک به حفظ نتیجه درمان و جلوگیری از حرکت دوباره دندانها، معمولاً استفاده از وسیلهای به نام ریتینر یا نگهدارنده ارتودنسی توصیه میشود.
ارتودنسی میتواند در کودکان، نوجوانان و بزرگسالان انجام شود. زمان مناسب شروع درمان به وضعیت دندانها و فک و نوع مشکل بستگی دارد.
در برخی مشکلات، بررسی وضعیت دندانها و فک در سنین پایین میتواند به تشخیص زودتر و انتخاب زمان مناسب برای درمان کمک کند.
در بزرگسالان نیز در بسیاری از موارد امکان انجام درمان ارتودنسی وجود دارد و سن بهتنهایی مانع انجام درمان نیست.
مدت درمان برای همه افراد یکسان نیست و به عواملی مانند نوع و شدت مشکل، روش درمان و همکاری بیمار بستگی دارد.
در بسیاری از موارد، درمان ارتودنسی حدود ۱۸ تا ۲۴ ماه طول میکشد، اما ممکن است برای برخی افراد کوتاهتر یا طولانیتر باشد.
مراجعه منظم و رعایت توصیههای دندانپزشک میتواند به پیشرفت مناسب درمان کمک کند.
در شروع درمان یا پس از تنظیم دستگاه ممکن است احساس فشار، حساسیت یا ناراحتی خفیف در دندانها ایجاد شود. این احساس معمولاً موقتی است و با گذشت زمان کاهش پیدا میکند.
میزان ناراحتی در افراد مختلف متفاوت است.رعایت بهداشت دهان و دندان در دوران ارتودنسی اهمیت زیادی دارد. وجود براکت و سیم میتواند تمیز کردن دندانها را دشوارتر کند و در صورت رعایت نکردن بهداشت، احتمال ایجاد پوسیدگی و مشکلات لثه افزایش پیدا میکند.
دندانها و دستگاه ارتودنسی بهطور منظم و با دقت تمیز شوند.
برای تمیز کردن فواصل بین دندانها و اطراف براکتها از ابزارهای مناسب استفاده شود.
مراجعههای دورهای طبق برنامه دندانپزشک انجام شود.
مصرف زیاد خوراکیها و نوشیدنیهای شیرین محدود شود.
از خوردن مواد غذایی بسیار سفت، چسبناک یا خوراکیهایی که ممکن است به دستگاه ارتودنسی آسیب بزنند، تا حد امکان خودداری شود.
دندانها پس از پایان درمان نیز میتوانند تمایل به حرکت داشته باشند. به همین دلیل استفاده از ریتینر یا نگهدارنده، بخش مهمی از مراقبت پس از ارتودنسی است.
نوع نگهدارنده و مدت زمان استفاده از آن برای هر فرد متفاوت است و باید طبق توصیه دندانپزشک انجام شود.
بله. ارتودنسی محدود به کودکان و نوجوانان نیست و در بسیاری از بزرگسالان نیز میتوان درمان ارتودنسی انجام داد. مناسب بودن درمان به وضعیت دندانها و فک و شرایط دهان بستگی دارد.
هیچ روش واحدی برای همه افراد بهترین گزینه نیست. هر روش کاربرد و محدودیتهای خاص خود را دارد و انتخاب آن باید بر اساس نوع مشکل و طرح درمان فرد انجام شود.
خیر، همیشه نیازی به کشیدن دندان نیست. در برخی شرایط ممکن است برای ایجاد فضای کافی، کشیدن یک یا چند دندان در طرح درمان پیشنهاد شود. این موضوع تنها پس از بررسی دقیق وضعیت دندانها و فک مشخص میشود.
معمولاً پس از پایان درمان فعال، استفاده از ریتینر یا نگهدارنده برای حفظ موقعیت جدید دندانها توصیه میشود. مدت و نحوه استفاده از آن به شرایط هر فرد بستگی دارد.
دندانها میتوانند در طول زمان جابهجا شوند. استفاده صحیح از ریتینر و رعایت توصیههای دندانپزشک به حفظ نتیجه درمان کمک میکند.
اگر درباره نامرتبی دندانها، نحوه قرارگیری دندانها یا امکان انجام ارتودنسی سؤال دارید، میتوانید برای بررسی شرایط دهان و دندان و دریافت طرح درمان مناسب با مطب تماس بگیرید.
© تمامی حقوق مادی و معنوی این وبسایت برای
دکتر سید امیر احمدپناه محفوظ است.
.Designed & Developed by Parsa Ahmadpanah
مسیریابی
